Led-binning: definitie en criteria
Bij de ledproductie zijn verstrooiingen ten aanzien van de technische eigenschappen van de leds onvermijdelijk. Voor de verdere commercialisering sorteren de ledfabrikanten daarom hun leds naderhand volgens vastgelegde, meetbare aspecten in zogenaamde „Bins“ (Engels voor vaten). Dienovereenkomstig wordt het totale proces led-binning genoemd.
Wat zijn de criteria van een led-binning?
Bij binning worden de leds onder andere volgens de precieze kleurlocatie, lichtstroom en voorwaartse spanning gesorteerd. De kleurtemperatuur wordt al vóór de productie bepaald.
De sorteercriteria van een led-binning zijn:
- De precieze kleurlocatie, aangegeven als x-y-coördinaten van de CIE-standaard kleurentabel
- De door de led afgegeven hoeveelheid licht, de zogenaamde lichtstroom, gemeten in lumen
- De voorwaartse spanning (volt). Deze omschrijft de spanning die tijdens het bedrijf van de led als het ware wordt verbruikt, d.w.z. tussen zijn aansluitingen meetbaar is. Samen met de verbruiksstroom definieert de voorwaartse spanning het elektrische vermogen van een led.
Tegenwoordig is de binning van kleurlocatie en kleurtemperatuur voor hoogwaardige leds en toepassingen afgestemd op de SDCM (Standard Deviation of Colour Matching)-ellipsen. De eerder gebruikelijke, door het ANSI (American National Standards Institute) gedefinieerde BINs lieten duidelijk zichtbare kleurverschillen toe.
Wat is een goede led-binning?
In het kader van de binning vindt voor de afzonderlijke kenmerken een groepering plaats met een bepaalde verstrooiing. Hoe kleiner de getolereerde verstrooiing is, des te gelijksoortiger zijn de eigenschappen van de daarin opgenomen leds. Dat wordt ook wel een „smallere“ bin genoemd. De verstrooiing in een bin bepaalt dus de consequentheid van de lichtkwaliteit en de efficiëntie voor alle armaturen die met leds uit deze bin worden geproduceerd.
